onder frustratie

Wellicht ken je wel het principe van herhaling tot je de les leert. Waarbij je een ervaring blijft hebben tot de les fysieke kennis is. Dit gaat over de meeste lessen in het leven. En had je ook reeds de ervaring hier mee met een lastige emotie als frustratie en kwaadheid. Dat je opnieuw gelijkaardige situaties meemaakt om die les in de vingers te krijgen en dat wil ook zeggen keer op keer de frustratie. En dan komt daar na een tijd de frustratie over de frustratie en de kwaadheid over de kwaadheid. Heb jij die wijsheid mogen leren? Dan weet je dat dit geen alles inclusive vakantie in de zon is. 

Ik zit daar nu in. Woehoew! of eerder ik zit daar al zo lang ik me kan herinneren in. En dat is al even. Wellicht schrijf ik er nu over omdat er een ander deeltje of stapje gezet is. Maar ik wil niet te voorbarig zijn want anders word ik weer gefrustreerd of boos. 

Wat zich met grote regelmaat in mijn leven laat zien is een interactie waarbij mijn waarde, waarheid en waarneming geen deel ervan is. Het was even zoeken naar de verwoording omdat ontkenning of er geen ruimte voor herhaalt wat er op een degelijk moment zich afspeelt. Ik heb geen controle of invloed op de ander, maar het is wel aan mij om mijn deel voor mezelf die plaats te geven. 

Na een dergelijke interactie blijft dat heel erg in me leven. Ik denk over wat ik had kunnen zeggen, zodat die ander mijn kant kon zien. Ik probeer de waarheid van de ander te begrijpen en die naast die van me te plaatsen. Dit gaat vaak niet, zonder mezelf te verloochenen, omdat er maar een bepaalde rek op de waarheid zit. Ik voel me fysiek opgejaagd en opgedraaid.  Ik ben kwaad op mezelf omdat ik dit veel ruimte laat innemen in mijn leven. 

Voor iemand die het voorrecht had om deel te zijn van dit, kunnen de situaties die ik mee maak bijna lachwekkend zijn. Maar ik leerde dat overleven samen ging met mezelf als geen deel van dit te beschouwen. Dit is de situatie die er is. De behoefte, ervaring, nood of waarneming die ik gemaakt werd en wordt als geheel ontkend. Waarop ik het kinderlijk op overlegging gebaseerde besluit nam om die zaken als onbelangrijk aan de kant te zetten.  

Het is frustrerend om in interactie geen enkele ruimte te krijgen. Dit is terecht iets om boos van te worden, die boosheid beschermt mijn authentieke ik, die in een dergelijke situatie volgens de ander niet aan de orde is. Ik ben op een pad om te aanvaarden dat er mensen en situaties zijn waarin mijn ik geen deel is van dit. Daarom dat ik deze interactie blijf hebben. Het is frustrerend om frustratie te blijven ervaren, zeker over hetzelfde. 

Na lange omzwervingen via me eindeloos in waarom doet die ander zo, hoop ik op een ander punt te zijn. Doordat mijn waarde geen ruimte had vanaf mijn begin, zijn die behoeften en noden zo hoog dat die een rustige manier van vervulling in de weg staan. Als je mega honger hebt, eet je anders dan wanneer je geen uitgeputte relatie met die honger wegduwen hebt. 

Het is overweldigend hoe groot die behoefte is. Het is een honger van jaren. Dan kan er bijna geen rationeel weten daar tegen op. Als ik die interactie van een afstand annelieseer dan kan ik ook wel de conclusie maken, dit is een situatie waar mijn deel geen plaats had. Zo een situaties komen nu eenmaal voor in het leven, ja dat vind ik frustrerend. En laat ons focussen op interacties waar wel ruimte voor je is. Kleine tip om geen jaren van je leven daaraan kwijt te spelen: Dit werkt niet. 

Wat wou ik graag dat ik je even snel een advies kon geven hoe je dit aanpakt. Ik geef je enkele elementen.Voel hoe groot je behoefte om gezien te worden om wie je bent, wanneer je de juiste outfit niet vindt. Voel hoe vaak je jezelf voorbereidt op oordeel, wanneer je iets opmerkt aan je kleding ( te vuil, te nieuw, te maakt niet uit wat.)  Geef jezelf ook dat compliment dat je aan anderen, zie hoe jij ook gezien wil worden. Je kan al beginnen met jezelf te lof te geven voor hoe jij elke kleine verandering in de stijl van een ander opmerkt. Net als al de energie die jij streek in de kleding te vinden en te onderhouden, zodat er geen oordeel komt. Het is waardevol wat je doet. 

Suitably yours,

Annelies