Geen synoniem voor onaangenaam.
Wat zijn we toch goede jongens en meisjes. We zijn braaf of we doen wat van ons verwacht wordt. Ik twijfel of het woord goed de juiste vertaling is van ‘good girl’. Zij die weet wat van haar verwacht wordt, los van het feit dat dit al dan niet duidelijk werd gemaakt, en die zonder verpinken die verwachtingen goed of beter dan dat inlost, zonder zich af te vragen of dit is wat ze wil. En ja dit zijn we allemaal.
Wat ook je verhouding tegenover mode en trends is, je voelt je minder aangenaam als je kleding niet past in de context. En het aangename met meer energie ervaar je wanneer je kleding in de plooi van de context valt. Het is de ervaring van op een feest toekomen in je outfit waarin je vooraf de gang schilderde of de (on)geschreven regels niet volgen. Je voelt het onaangename en het verhoogt of verlaagt je energie.
Op zich is daar niets fout aan. Het feit dat ik zelf in deze terminologie denk toont aan hoe diep deze goede en slechte tegenstelling in onze samenleving zit. En zo ook plaatsen we dat gevoel op het feest: het is onaangenaam dus het is slecht, verkeerd of fout. Dit doen we niet bij alle ervaringen maar wel bij kleding. Als we een sportieve inspanning doen, kan dit soms ook onaangenaam zijn. Bij kleding beoordelen die we als fout en stoppen, op andere momenten zoeken we ergens motivatie omdat we weten dat dit er soms bij hoort.
Als je voor de eerste keer of eerder de derde keer iets nieuws doet, dan is dat ook onaangenaam. Weet je nog hoeveel je zweet bij het parkeren van de (nieuwe) auto? Of je maakte dit nieuwe recept dat je rustig thuis al eens probeerde nu voor mensen die op bezoek komen. En je merkt dat je het toch niet geheel onder de knie hebt of niet geheel meer weet hoe dit juist in elkaar viel, misschien was die eerste keer beginners geluk en is dit nu maar een mindere versie. Ja, als het echt niet lekker is, zeg ik tegen hen dat ze het niet moeten opeten en haal ik de borden van tafel. Is dit aangenaam? Nee.
Is het anders met kleding omdat je geen andere outfit uit de kast kan halen op dat feest? Er is altijd wel een manier om iets anders te eten aan te bieden als het recept de mist in ging. Omdat het doel van het misbaksel was hen van eten te voorzien. Is het doel van kleding dan vooral erbij horen?
Waarom zijn we in andere dingen minder goede kindjes dan bij kleding? Omdat het is hoe je er uitziet. Omdat je de indruk niet kan uitwissen of de indruk hebt dat dit zo is. Soms heb je toch ook even tijd nodig om een onaangename smaak of geur los te laten. Zou het kunnen omdat dit systeem zo gegroeid is dat het zo is. Omdat we allemaal, elk op zijn eigen manier, die onaangenaamheid gaan vermijden, is dit een systeem geworden. Net zoals we bij sport leerden dat sommige onaangename ervaringen erbij horen. Hebben we een maatschappelijk systeem gemaakt, waarbij in de context van kleding, onaangenaam fout is.
En de andere kant van dit systeem is ook als je het juiste draagt, hoor je er bij. Als je wel de voorschriften van het feest volgde dan hoor je bij de groep. Hoe je ook met kleding om gaat, je weet hoe het voelt om allemaal met een outfit van dezelfde voetbalploeg of jezelf een hemd en das aan te trekken om vervolgens tussen mensen die dat ook dragen. Dit is een aangename ervaring.
Ik wil in dit schrijven vooral wijzen op dit fenomeen, dat we dit in de context van kleding doen en in andere niet. Dus we hebben de vaardigheden om met ongemak en dalende energie om te gaan. Net als de hulpmiddelen om de hoge energie en de ontspannen buik van het aangename te kaderen. We zijn vooral jongens en meisjes, dus mensen en dat wil zeggen dat onze ervaringen schuiven op de assen van aangenaam en onaangenaam ( waar geen synoniem voor bestaat) en hoge en lage energie. Dit maakt ons menselijk en daarom horen we erbij, niet het vermijden van bepaalde zones in dit assenstelsel.
suitably yours,
Annelies