over ja en nee.

Neem eens op willekeur een foto van jezelf tien jaar geleden. Misschien kan je zo ver terug scrollen in je telefoon of heb je wel ergens een mapje. Liefst een gewone foto uit het dagelijkse leven. Wat had je toen aan? En zou je dat nu nog aan doen? draag je dat nog? Past het niet meer? Is de kwaliteit weg? 

Stel dat deze kleding nu op je pad komt, via tweedehands of nieuw in de winkel, zou ze dan je aandacht trekken? zou je deze dan aankopen? 

Wat zijn de gevoelens en gedachten dat je ervaart bij die foto’s?

Ik deed dit ook eens en zag dat mijn profielfoto zou oud is. Ik associeer me nog volledig met die kleding ook al kan ik er niet meer geheel in en dat vind ik mega jammer. En ik aanvaard dat het leven me verandert.

Kijk je terug met afgunst. Vond je het hilarisch wat je toen aan had? Ben je fier? Was je toen blij met wat je droeg? Sta daar even bij stil.

nog even ;) 

Is dit hetzelfde voor kleding van 15, 20 of meer jaren geleden? Je kan teruggaan tot je 25 jaar oud was. 

Wellicht, daar ga ik even van uit, was er niemand die je forceerde de kleding te dragen of aan te kopen die je daar op die foto’s aan hebt. En misschien zou je die nu totaal niet meer kopen of zou het niet je eerste keuze zijn. Toen had je dus een ja voor die kleding, waar je die nu niet meer hebt. 

De reden waarom dit nu een ja is in minder sterke mate dan het toen was, is ook een interessante piste om even bij stil te staan. Op welke manier ben jij veranderd en je manier van omgaan met kleding? 

Als die ja van toen nu dichter bij een nee is, gaan we er mee lachen of de spot drijven.  Vaak gehoorde klanken als we samen met anderen oude foto’s bekijken zijn zaken als: We dachten toen dat dit mooi was. Ik was zo fier dat ik dit gekocht had en dit is zo lelijk. Zie nu wat we toen droegen. We drijven de spot met een ja die we toen hadden die nu een totale nee is. 

Wat als we die kleding in het veranderen over tijd van ja naar nee nu eens vervangen door gedrag; Of  met grensoverschrijdend gedrag. Waarom maak ik deze stap: in marketing hoor je soms, als de klant het niet wil dan moet hij het maar niet kopen. Net als bij grensoverschrijdend gedrag ook vaak te horen is, je had maar een duidelijk nee moeten zeggen of aangeven. Soms is dit niet zo duidelijk voor de persoon die beslist.

Uiteraard sta ik er niet achter dat je je geld gaat terug vragen voor kleding die je jaren of maanden eerder kocht en nu het toch niet meer voelt. Maar ik wil alle partijen wijzen op het belang van een ja of een nee. Een vlotte verkoop die je laat mee glijden naar een aankoop die je achteraf niet wil, daar zijn niet volledig die verkooptechnieken voor verantwoordelijk. En een nee die je voelde nadat je het kledingstuk aan anderen laat zien of de eerste keer draagt, daar kan je niet je geld voor terug krijgen. Grensoverschrijdend gedrag gebeurt vaak in een zone waar ja en nee zwart wit zijn en waar de nuance daarvan weg is. Zowel de koper als de verkoper zijn hierin verantwoordelijk. 

Bewust zijn van jezelf over hoe een ja en een nee voelt. Op welke manier is daar ruimte voor is in een verkoopproces? Wordt er een harde ja verwacht of is er ruimte voor de nee zodat ik deze kan exploreren. Was er ruimte om je nee aan te geven maar nam je deze niet: zei je ja tegen iets dat achteraf nee was of is dat nee geworden. 

Het lacherig omgaan met oude foto’s laat de gehele te leren les over jezelf en ja en nee met kleding in humor opgaan.

Suitably yours,

Annelies